Już od dłuższego czasu w polskim ustawodawstwie obecne jest uregulowanie dotyczące maksymalnego realnego oprocentowania pożyczek i kredytów. Ma ono swoje zastosowanie głównie jeśli chodzi o tak zwane chwilówki. Są to pożyczki na stosunkowo niewielkie kwoty udzielane w bardzo uproszczonej procedurze. Ryzyko, że zostaną one niespłacone jest bardzo wysokie więc i osoby, które ich udzielają chronią swoje interesy poprzez żądanie odpowiednio wysokich opłat za ich udzielanie. Przed wejściem w życie przepisów antylichwiarskich zdarzało się nawet, że oprocentowanie przekraczało 100% w skali roku. Zdesperowane osoby nie mające innego wyjścia bardzo często godziły się na warunki, które oferowała pożyczka na dowód. Był to początek spirali zadłużenia.
Obecnie sytuacja wcale nie jest lepsza gdyż chociaż oprocentowanie spadło to pojawiło się bardzo dużo opłat dodatkowych powiększających koszty zadłużenia. Najczęściej z nich spotykane są dwie – opłata za usługi konsultanta i prowizja kasowa przy spłacie rat. Pierwsza z tych metod polega na wystawianiu rachunku za czas, który broker poświęcił nam na uzgodnienie pożyczki a druga zmusza pożyczkobiorców do dokonywania spłat gotówką w określonym miejscu. Pobierana jest tam wysoka prowizja za przeprowadzane czynności.
/images/zainter.pngget_bloginfo('template_directory')fasdfasfsdfsfs)